तक्रारी येत होत्या — मीठ जास्त, वेळेवर नसेल, स्वच्छता. आम्ही दोषारोप करण्यापेक्षा विद्यार्थी आहार समिती तयार केली. मेनू भिंतीवर लावला. पालक स्वयंसेवक आठवड्यातून एकदा येऊ लागले.

पारदर्शकता वाढली, तक्रारी कमी झाल्या. विद्यार्थ्यांनाही जबाबदारी कळली. पोषण आहार फक्त योजना नाही — विश्वास आहे.

प्रत्यक्ष अंमलबजावणी — 7 आठवड्यांचे चित्र

जि.प. प्राथमिक शाळा, कोरेगाव येथे दीपक पवार यांनी हा प्रयोग सुरू केला. पहिल्या आठवड्यात संकोच व गोंधळ होता. दुसऱ्या आठवड्यात नियम स्थिरावले. तिसऱ्या आठवड्यापासून विद्यार्थी सहभाग स्पष्ट दिसू लागला. सुनीता पाटील यांनी शेजारील शाळेतही काही कल्पना घेऊन पाहिल्या.

काय आव्हाने आली?

  • वेळेची मर्यादा व अभ्यासक्रम पूर्णतेची धावपळ
  • साहित्य/इंटरनेट/वीज यांसारख्या स्थानिक अडचणी
  • काही पालकांचा संशय — “नवे प्रयोग म्हणजे अभ्यास कमी?”
  • नोंदी ठेवण्याची अतिरिक्त मेहनत

या अडचणी नाकारल्या नाहीत, तर छोट्या समाधानात सोडवल्या: आठवड्यातून ठराविक तास, आधीच तयार साहित्य, आणि पालक बैठकीत प्रात्यक्षिक.

तुम्ही उद्यापासून काय करू शकता?

  1. फक्त एक कल्पना निवडा — सगळे एकदम नको.
  2. दोन दिवस सराव करा व छोटी नोंद ठेवा.
  3. सहकाऱ्याला दाखवा — एकट्याने टिकत नाही.
  4. यश/अपयश येथे प्रतिक्रियांत लिहा.

शेवटी एक विनंती: हा लेख “वाचा आणि विसरा” असा नसावा. वर्गात उतरा. जिल्हा परिषद शाळांची ताकद शिक्षकांच्या देवाणघेवाणीत आहे.