शिक्षक दिनानिमित्त

चॉकमधली धूळ अंगणी,
मनात मात्र दिवे जागे।
एक एक मूल उजळे,
तोच आमचा यशमार्ग आहे।

पगार छोटा, जबाबदारी मोठी,
तरीही हसत उभा राहतो शिक्षक।
समाजाची नाळ हातात घेऊन,
भविष्य घडवतो तो एक।

— अनिल शिंदे

कविता कधी/का लिहिली?

ही रचना प्रिया मोरे यांनी जिल्हा परिषद प्राथमिक शाळा, वाघोली येथे विद्यार्थ्यांसोबत संवाद साधताना जन्माला आली. वर्गातील छोटे क्षण — घंटा, पाऊस, मैदान, वही — हेच विषय बनले.

वर्गात कशी वापरावी?

१) जोराने वाचन २) ओळींवर चित्रकला ३) विद्यार्थी स्वतःची एक ओळ जोडणे ४) भित्तिपत्रक. इयत्ता २–५ साठी विशेष उपयुक्त. भाषा शुद्धतेपेक्षा भावना व लय आधी लक्षात घ्या.

तुमच्या शाळेतील मुलांच्या कविताही शेअर करा — संग्रह वाढू द्या.

नोंदवहीतील एक दिवस

तारीख नोंदीनुसार, एका सामान्य दिवशी वर्गात ३५–४० मिनिटांत ही कल्पना बसवली गेली. सुरूवातीला दोन विद्यार्थी गप्पा मारत होते, पण उपक्रमात सामील होताच लक्ष केंद्रित झाले. तास संपताना प्रिया मोरे यांनी दोन तोंडी प्रश्न विचारले — उत्तरांवरून समज तपासली. पूर्ण परिपूर्ण नव्हते, पण दिशा स्पष्ट होती. दुसऱ्या दिवशी पुनरावृत्तीने आत्मविश्वास वाढला.

असे छोटे दिवसच मोठा बदल घडवतात. तुमच्या नोंदवहीतील एक दिवसही येथे लिहून ठेवा — तो दुसऱ्या शिक्षकासाठी दिवाणबत्ती ठरू शकतो.