ही कविता मी इयत्ता २–३ च्या विद्यार्थ्यांसाठी लिहिली. घंटा वाजताच धावपळ होते — तो उत्साह पकडायचा होता.

घंटा वाजली सकाळी,
मित्रमंडळी जमली द्वारी।
खिडकी उघडी, सूर्य हसला,
अंगणात खेळ जीवनाचा सरी।

अक्षर शिकू, गाणे गायू,
नवी स्वप्ने उभारी।
चॉकची धूळ अंगणी लाग्गे,
मनात मात्र दिवे भारी।

घंटा पुन्हा संध्याकाळी,
“परत येऊ” म्हणे प्रत्येक बाल।
शाळा म्हणजे फक्त इमारत नसे,
आशांचे घर अपार।

— मीना देशमुख

 

वर्गात कशी वापरावी?

१) जोराने वाचन २) ओळींवर चित्रकला ३) विद्यार्थी स्वतःची एक ओळ जोडणे ४) भित्तिपत्रक. इयत्ता २–५ साठी विशेष उपयुक्त. भाषा शुद्धतेपेक्षा भावना व लय आधी लक्षात घ्या.

तुमच्या शाळेतील मुलांच्या कविताही शेअर करा — संग्रह वाढू द्या.

नोंदवहीतील एक दिवस

तारीख नोंदीनुसार, एका सामान्य दिवशी वर्गात ३५–४० मिनिटांत ही कल्पना बसवली गेली. सुरूवातीला दोन विद्यार्थी गप्पा मारत होते, पण उपक्रमात सामील होताच लक्ष केंद्रित झाले. तास संपताना संजय काळे यांनी दोन तोंडी प्रश्न विचारले — उत्तरांवरून समज तपासली. पूर्ण परिपूर्ण नव्हते, पण दिशा स्पष्ट होती. दुसऱ्या दिवशी पुनरावृत्तीने आत्मविश्वास वाढला.

असे छोटे दिवसच मोठा बदल घडवतात. तुमच्या नोंदवहीतील एक दिवसही येथे लिहून ठेवा — तो दुसऱ्या शिक्षकासाठी दिवाणबत्ती ठरू शकतो.